روز وصل دوستداران یاد باد / یاد باد آن روزگاران یاد باد

کامم از تلخی غم زهر گشت / بانگ نوش شاد خواران یاد باد

(حافظ)

شاید دیگه هیچ وقت ننویسم، نوشتن خوراکمه... نوشتن دردی از دردام دوا نکرد... دوستای من همیشه قلم و کاغذ بود...کنارشون میزارم یه مدتی ...به همین سادگی...نوشتن کار من نبود...و نیست...و نخواهد بود...

بد قول شدم...آپ یکشنبه ام با این جمله قرار بود شروع بشه..."هر اومدنی یه رفتن داره..."

و حالا می گم هر اومدنی یه رفتن داره...

و من یه مدت مرخصی می خوام تا دوباره برگردم پیشتون

...

تنهام نذارین

دلم بسیار شکست از این زمانه

 و خرده شیشه های آن

بر دل یاران باقی ماند...

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

نمی خواستم اینجوری تموم شه جمله ی اول و آخرت یه چیز بود...(شخص خاص)

.......................

 

خب رفقا نمیدونم دوباره بر می گردم خوبی یا بدی دیدین فعلا حلالم کنینااااا... نشه فردا سر پل صراط خفتم کنین که من تو رو حلال نکردم... غروب یه ماهه ی دوستانه ها نزدیکه... دوباره یه روز طلوع خوااهد  کرد...واسه عید نوروز میام پیشتون... دلم تنگ میشه واستون

 حرفی ندارم واسه گفتن... خودتون می دونید من عاشق وبم هستم بعد چند سال هک شدن بازور بدستش اوردمش اما رفتن و نموندن مدت  یه بهتر از موندنمه...نمی خوام با بودنم باعث آزار کسی بشم حتی یه نفرتون... یه نفر ناراحت شد و من رفتم...تا یه ماه دیگه برگردم واسه تبریک سال نو

خدافظ...ــی حداقل یک ماهه ی دوستانه ها در میان انبوهی از غم و سیلی از اشک!!!

دوستدار تموم دوستیاتون،دوست کوچیکتون،دوستانه ها

بای بای

 

نوشته شده در 88/11/20ساعت توسط آزاده| |